“Na overleg met de kinderarts ben ik gestart met een koemelkeiwitvrij dieet”
Sophie is pediatrisch verpleegkundige van opleiding en mama van drie jonge kindjes. Alle drie hebben ze last van koemelkallergie, wat pas bij het tweede kindje aan het licht kwam. Ondanks de vaststelling van de allergische reactie, wou Sophie standvastig borstvoeding blijven geven. Daarom startte Sophie met een koemelk- en soja-eiwitvrij dieet bij borstvoeding.
Bij hun eerste zoon Jack, die ondertussen een enthousiaste zesjarige kerel is, wisten Sophie en haar man Stijn nog niets over voedselallergie. Ze gingen ervan uit dat baby’s nu eenmaal veel en lang huilden. “Jack heeft zes maanden lang uren aan een stuk de longen uit zijn lijfje gekrijst”, herinnert Sophie zich.
Kort na zijn geboorte stelde de kinderarts problemen met reflux vast. Hij raadde het jonge koppel aan om bij een kinderosteopaat langs te gaan. “Zowel wij als ouders als de specialisten hebben er geen seconde bij stilgestaan dat Jacks verdriet gelinkt was aan koemelkallergie. Daar werd zes jaar geleden ook amper over gesproken.” Gelukkig voor Sophie en Stijn, na zes maanden doorploeteren en veel rondstappen met Jack op de arm, verdween het gehuil vanzelf en werd hij veel rustiger.
Oorontstekingen
Drie jaar later kreeg Jack een zusje, Laure. “Ook bij haar hebben we de eerste drie maanden afgezien, nog meer dan bij Jack. We moesten ’s avonds gemiddeld drie uur rondwandelen om haar rustig te krijgen en ik sliep rechtop zittend met Laure in mijn armen”, vertelt Sophie. “De kinderarts bracht nu wel koemelkallergie ter sprake, waardoor zowel ikzelf als de pediatrisch verpleegkundige ook de link legden met de problemen die Jack had gekend.” Na de vaststelling van de allergische reactie door haar kinderarts startte Sophie met een strikt dieet voor zichzelf zodat ze borstvoeding kon blijven geven.
Na twee weken merkte ze een duidelijke verbetering op. Al bleef Laure vaak last hebben van oorontstekingen. “Pas toen ze anderhalf jaar oud was stelde de NKO-arts vast dat Laure een zware vorm van verborgen reflux had. Dat gebeurde aan de hand van een pH-metrie, een onderzoek met een maagsonde dat gedurende 24 uur de zuurtegraad in de maag in kaart brengt. Het was zo erg dat het zuur zich een weg vond naar haar oren, en zo dus oorontstekingen veroorzaakte.”
Buisjes in de oren, aangevuld met medicatie, zorgden voor beterschap. “Maar zodra Laura iets van koemelk binnen had, werden de reflux én de oorontstekingen weer erger, een reden om zeer voorzichtig te zijn.” Uiteindelijk kon Sophie tot 21 maanden borstvoeding blijven geven. “Tot ik niet meer mocht, omdat ik medicatie tegen misselijkheid moest nemen, want ik bleek opnieuw zwanger te zijn.”
Trail and error
Bij de geboorte van Max, hun zoontje dat inmiddels zes maanden oud is, herkenden Sophie en haar man al na drie weken de eerste signalen van koemelkallergie. “Daarom stelde de kinderarts meteen voor om aan de hand van eliminatietesten bij mijn eigen voeding te bepalen waaraan hij precies allergisch was. Dat bleek, in tegenstelling tot Laure alleen koemelkeiwit te zijn, en geen soja.”
Ondertussen drinkt Jack met veel smaak bekers halfvolle melk, Laure nog niet. “We denken dat het beter is om risico’s te vermijden, dan Laure opnieuw door een moeilijke periode te laten gaan”, legt Sophie uit. Ook zijzelf is nog steeds heel voorzichtig wat betreft haar eigen voeding. “Deze zomer ging het bij Max precies beter, dus at ik op reis in Frankrijk heerlijke kaas. Maar dat leverde opnieuw allergische reacties op. Sinds de zomer sta ik dus opnieuw op een strikt dieet in functie van de borstvoeding. Ik hoop het vol te houden tot Max 2 jaar oud is.”
Voedings(r)evolutie
We eten heel vaak onbewust koemelkeiwit, omdat niet genoeg geweten is waarin het allemaal verwerkt zit. “Ik ging onlangs ontbijten met een collega, en ik vertelde in de zaak dat ik geen koemelkeiwit mocht eten. Ze verzekerden me dat wat ik at koemelkeiwitvrij was. Maar Max had die avond veel krampen en krijste bijna heel de nacht uit ongemak. Het bewijs dat ik dus toch iets met koemelkeiwit had gegeten.”
Ook bij familiebijeenkomsten moet Sophie voorzichtig zijn. “Bij feest hoort vaak taart, waar ik dan jammer genoeg niet van mag eten. Dus ik maak nu zelf taart, dan ben ik 100% zeker dat ik er met een gerust hart van kan smullen! En vroeger vond ik het altijd raar om iemand in de winkel de verpakkingen te zien lezen, nu besef ik zelf hoe belangrijk dat kan zijn”, lacht ze.
