“De overschakeling naar koemelkvrije voeding bracht grote opluchting”
Bij Margot en haar man is er sinds de komst van hun twee dochters veel leven in huis. 5 jaar geleden werden ze voor het eerst mama en papa van dochter Lou. De start verliep echter moeizaam. Pas na twee maanden konden ze spreken over een gezonde en gelukkige baby, nadat er verzachting was gevonden voor haar kwaaltjes, veroorzaakt door koemelkallergie.
Na een lange bevalling, verwelkomden Margot en haar man dochter Lou 2 weken te vroeg in hun armen. “Ik heb lang getwijfeld om borstvoeding te geven, want het sprak mij persoonlijk minder aan. Maar omdat iedereen bleef benadrukken dat dit de beste optie was voor onze dochter, ben ik er toch mee gestart”, steekt mama Margot van wal.
Het begin verliep moeizaam. “Om de productie van mijn moedermelk op gang te brengen, en omdat Lou niet genoeg aankwam, heb ik moeten afkolven en dus de melk via flesjes gegeven. Of we na vier dagen naar huis mochten, hing af van haar gewicht. Ze kwam niet veel bij, maar ze sliep veel en Lou was zowel overdag als ‘s avonds zeer rustig.” Dus trok het gezin met z’n drieën huiswaarts.
Snelle evolutie
Gedurende niet één maar wel drie weken kwam de verloskundige elke dag aan huis om Lou’s gewicht op te volgen. “De conclusie luidde helaas dat ze niet genoeg aankwam, waardoor de verloskundige langer dan standaard bij ons aan huis kwam. Daarbovenop krijste ze overdag ook vaak, vooral na het eten. ‘s Avonds sliep ze wel als een roosje”, gaat Margot verder.
Toen Lou zo’n vier weken oud was, begonnen de kwaaltjes toe te nemen. “Ze had plots veel last van reflux. Mijn vrienden lachten er altijd mee dat Lou en ik altijd wel ergens wat overgeefsel op onze kleding hadden”, glimlacht Margot. Maar de situatie werd alarmerend toen haar dochter soms uren aan een stuk weende na de voeding en plots zeer grote, open wonden op haar poep kreeg. “De verloskundige dacht eerst aan zure stoelgang, maar de crème die dat moest oplossen, bracht geen verlossing.” Door alle kwaaltjes samen te bekijken, stuurde de verloskundige het gezin door naar de kinderarts. “Bij zijn aantekeningen stond koemelkallergie als eerste optie, maar wel met een vraagteken.”
Een ander kind
Op advies van de kinderarts gaf Margot haar dochter hypoallergene voeding, oftewel voeding met doorgedreven eiwithydrolysaat. “Onze kinderarts had zelf ook jonge kindjes en was zeer goed op de hoogte van voedingsallergieën. Ik kreeg de optie om zelf op dieet te gaan zodat ik borstvoeding kon blijven geven. Maar aangezien borstvoeding geven voor mij afkolven betekende en dus niet voor een extra connectie met Lou zorgde, besloten we over te stappen op hypoallergene flesvoeding.”
Lou kon de voeding beter verdragen, maar ze bleef toch nog krampen en huilbuien hebben. “Daardoor stapten we na enkele weken over op volledig koemelkeiwitvrije voeding. Sindsdien hebben we een ander kind. Ze was nu overdag als ‘s nachts rustig en gelukkig dankzij een goed gevulde maag. Het is wel een heel specifieke smaak, daar moest ze even aan wennen”, herinnert Margot zich. De genezing van de wonden aan de poep vroeg wat tijd, maar na enkele weken kon niemand daar nog iets van bespeuren.
Meten is weten
Haar ouders bleven Lou de specifieke flesvoeding geven tot ze, onder begeleiding van de kinderarts, volledig mocht overschakelen op vaste voeding. “Lou verdroeg op dat moment wat wij ook aten, zonder klachten. Als peuter dronk ze graag een flesje koemelk en at ze zelfs eens een yoghurtje.”
Na een plotse, lange periode van onophoudelijke diarree, onderwierpen Margot en haar man Lou toch aan een allergietest in het ziekenhuis. “De zoektocht naar een actieve allergie, zelfs niet specifiek koemelkallergie, leverde geen resultaat op. Toch blijven we voorzichtig en geven we haar ook alternatieven van pure melk of kaas, want we denken dat ze mogelijk een lactose-intolerantie heeft, zoals ikzelf.”
Double trouble
Bij Jackie, het zusje van Lou, merkten Margot en haar man kort na de geboorte ook pijnlijke krampjes op. “Bij Jackie konden we sneller schakelen, want ik had geen borstvoeding opgestart door de minder goede ervaring met Lou.” Net als haar zus kreeg Jackie vervolgens voeding met doorgedreven eiwithydrolysaat voorgeschoteld. “In tegenstelling tot Lou, die koemelkeiwitvrije voeding nodig had als volgende stap, was deze voeding voor Jackie voldoende. Hierdoor was ze na 6 weken vrij van krampjes, al had ze nog enkele maanden erna last van verborgen reflux.”
Intussen lopen er in het gezin twee gezonde dochters van 5 en 3 jaar rond, die voor veel sfeer zorgen in huis. “Het was een woelige start, maar nu genieten we volop van ons avontuurlijk gezin”, besluit Margot met een grote glimlach.
