“Ondanks haar koemelkallergie is onze baby gelukkig en gezond”
De zwangerschap van Jana was er een uit de boekjes en de geboorte van haar eerste kindje verliep zonder complicaties. Loa, een gezonde dochter van 3,3 kg, zag zo’n 18 maanden geleden het levenslicht. De eerste weken van het jonge gezin verliepen vlot, tot aanhoudende krampjes voor veel tranen en slapeloze nachten zorgde. De zoektocht naar de oorzaak en juiste oplossing voor de klachten van Loa verliep moeizaam.
Jana en haar vriend waren in de zevende hemel met hun eerste zwangerschap: “Ook de bevalling en het opstarten van de borstvoeding gingen erg vlot. Zowel hormonaal als fysiek moet je daar even aan wennen, maar Loa at goed en kwam voldoende bij.”
Ze beviel ten tijde van de mondmaskerplicht in het ziekenhuis. “Ikzelf mocht gelukkig zonder mondmasker bevallen, maar iedereen rond mij droeg er wel een. In die periode waren er maar 2 bezoekers per dag toegelaten. Hierdoor hadden we voldoende rust en vertoefden we die eerste dagen echt in ons eigen coconnetje”, gaat Jana verder.
Snelle evolutie
Ook de periode met veel kraamvisite werden door het nieuwe gezin ervaren als een prettige periode. Maar na 2 weken sloeg de sfeer om. “Ze had vaak last van krampjes. We liepen dan met haar in tijgerhouding rond om de krampjes te verzachten. Op zich vonden we dat niet alarmerend, want we waren gewaarschuwd dat de darmen tijd nodig hebben om matuur te worden, wat tot 8 weken kon duren”, vertelt Jana.
Maar 8 weken na de bevalling begonnen de klachten ernstiger te worden. “Loa huilde meer en sliep minder, zowel overdag als ’s nachts. En 12 weken na de geboorte ging het van kwaad naar erger. We hebben toen een slaapconsulente gecontacteerd die ons aanraadde om een huilschema bij te houden. Daaruit merkten we dat Loa eigenlijk maar 3 uur per dag rustig en tevreden was. Voor de rest was ze aan het klagen, eten of wenen.”
Nieuwe voeding
In die weken ging het gezin meermaals op controle bij de kinderarts die Jana motiveerde om borstvoeding te blijven geven en het tijd te geven. “Dat begreep ik, want de ene baby is de andere niet. Maar uiteindelijk voelden mijn vriend en ik wel dat er iets moest veranderen.” Jana schakelde zelf van enkel borstvoeding over naar een combinatie van borstvoeding en poedermelk van koemelk. “Dat bleek niet de juiste keuze. Integendeel, de klachten werden nog erger. En het viel nu op dat de krampjes zich manifesteerden tijdens of na de voeding.”
De slaapconsulente en verpleging van Kind & Gezin gaven aan dat Loa’s gedrag niets te maken had met slaap en benadrukten dat de oorzaak elders moest worden gezocht. “Terwijl de kinderarts zei: wachten, wachten, wachten, stelde ik me als jonge mama hard in vraag. Is mijn gevoel wel juist? Verloopt dit bij elke huilbaby zo? Wat is eigenlijk normaal?”, getuigt Jana.
Typische trucjes hielpen niet
Als baby had Jana zelf koemelkallergie, waardoor ze altijd soja-voeding kreeg. “Dit heb ik eens aangekaart bij de verloskundige. Die zei dat reflux een logischere piste was. Dus moesten we onze baby rechthouden tot een uur na de voeding. Die typische trucjes hielpen niet, waardoor ik me moedeloos voelde.”
“Ik ben absoluut geen pessimist, eerder een realist. Op de duur ben je zo moe dat je een oplossing wil, en dat het je niet meer uitmaakt van welke kant die komt.” Dus Jana sprak nog meer af met de slaapcoach, belde nog vaker naar de verloskundige en plande nog meer afspraken met de kinderarts.
De druppel
De nieuwe ouders lieten hun baby niet gemakkelijk achter bij anderen voor een avondje uit of een korte uitstap. “Wij wilden niemand opzadelen met onze huilende baby en we wilden Loa niet achterlaten tijdens haar meest oncomfortabele uurtjes. Mijn mama is wel eens komen oppassen toen mijn vriend en ik iets gingen eten. Zij merkte op dat het gedrag van Loa niet normaal was en gaf me zo het laatste duwtje om aan de alarmbel te trekken.”
Uiteindelijk schreef de kinderarts andere voeding voor. “Binnen de week verdwenen de klachten en was Loa een heel andere baby. Ik was blij, maar vond dat tegelijk heel confronterend. Het gaf me een schuldgevoel. Loa was toen 4 maanden en ze sliep eindelijk blokken van 6 uur, wat ervoor onmogelijk leek. Zo zijn we bij de vaststelling van koemelkallergie beland.”
Overlevingsmodus
Hierdoor kon het jonge gezin zich aanpassen aan wat Loa nodig had. Deze zomer vormde de eerste grote verlofperiode waarbij Jana en haar vriend eens echt konden genieten van hun gezin. “We konden eindelijk leuke dingen doen, zoals naar het park gaan, afspreken met vrienden … echt genieten van Loa en onze tijd samen. Dat miste ik enorm in het eerste jaar, dat we leken door te komen in overlevingsmodus.”
Ook nu blijft Jana oplettend wat eten betreft. “Maar stilaan laten we Loa wel wennen aan het ‘andersom’ eten, door opnieuw met kleine stapjes koemelkeiwit toe te laten in haar voeding. Want ze wil zo graag alles eten wat ze anderen ziet eten”, lacht Jana. “Ze is motorisch ook heel sterk: op 7 maanden kon ze kruipen, zitten en zich rechttrekken waardoor we zeer fier zijn op ons kind. Gelukkig dat die positieve dingen er ook zijn. Ik heb nu meer begrip voor mama’s waarbij het moeilijk gaat. Ik plaats die dingen meer in perspectief en relativeer meer.”
